Posted in Uncategorized on Styczeń 9, 2010 by wieruszka

Duża grupa osób z Polski decyduje się studiować na Ukrainie.  Najwięcej chce studiować na Uniwersytecie Medycznym. Najczęściej są to studenci z rejonów przygranicznych. Na medycynę, stomatologię lub farmację Polacy dostają się bez większych problemów. Wystarczy rozmowa kwalifikacyjna i elementarna wiedza z chemii i biologii. Wielu zdaje sobie z tego sprawę i zaraz po liceum wybiera lwowską uczelnię. Najwięcej jest jednak tych, którzy bezskutecznie usiłowali dostać się na akademię medyczną w kraju. Poziom nauczania jest wysoki. Łatwiej dostać się na ukrainskie uczelnie, egzamine wstępne są bardzo proste. Mniej też kosztują, ale mimo to dużo osób wyjeżdża z Ukrainy do Polski studiować, licząc na możliwość dalszej pracy. No i oczywiście jest mniej łapówek ;). Może mała ciekawostka, kto ma problem ze zdaniem prawo jazdy w Polsce, niech się wybierze na Ukrainę.

Posted in Uncategorized on Grudzień 27, 2009 by wieruszka

Moja pierwsza szkoła.

Dzieciństwo swoje spędziłam na Ukrainie. Do szkoły poszłam w wieku 6 lat, czyli rok wcześniej niż chodzą dzieci w Polsce. Była to szkoła, która liczyła tylko 4 klasy. Cała czteroletnia edukacja odbywała się w jednej sali. W klasie było zaledwie 11 osób. Chyba w Polsce nie ma już tak małych grup, likwiduje się takie małe szkoły. W mojej szkole nauka się odbywa po dziś dzień i zdarzają się grupy nawet siedmioosobowe. W szkole nie uczono mnie języka polskiego mimo że była to jedyna Polska wioska na  Ukrainie. Był jeden nauczyciel, który pełnił funkcję nauczyciela wszystkich przedmiotów i zarazem był wychowawcą klasy przez cztery lata. Zajęcia odbywały się tylko w języku ukraińskim, co było dla mnie wielkim utrudnieniem ponieważ od urodzenia rozmawiałam tylko po polsku. Język francuski był obowiązkowy od drugiej klasy.

Nauczyciele byli bardzo srodzy, miały miejsce  kary cielesne np. bicie po twarzy lub kijkiem po rękach za nie przygotowanie się do lekcjii, czy nieposłuszeństwo na zajęciach. Nie było żądnych odznak dla najlepszych uczniów, takich jak np. w Polsce „wzorowy uczeń” . Były obowiązkowe mundurki szkolne, dziewczynki musiały mieć białe kokardy na głowie.

Po czterech latach przeniosłam się do innej szkoły w innej miejscowości, która liczyła  dodatkowo 5 klas jeszcze podstawówki i 2 klasy szkoły średniej. Mimo, że było to dawno przypomina to ówczesną polską szkołę z podziałem na podstawówkę i gimnazjum. Dwie ostatnie klasy szkoły średniej nie były obowiązkowe.

Większość przedmiotów była taka sama jak w Polsce. Zajęcia takie jak ZTP były bardziej dostosowane do praktyki,jak pogoda na to pozwalała to sadziliśmy lub zbieraliśmy ziemniaki. Po świętach Bożego Narodzenia lub Wielkanocy jako uczniowie przynosiliśmy do szkoły świąteczne przysmaki z okazji polskich świąt dla naszych ukraińskich rówieśników. Oni odwdzięczali się nam tym samym jak były ich święta. Myślę, że troszkę przybliżyłam moją edukację w szkole na Ukrainie. 🙂

Różnice nauczania pedagogicznego na Ukrainie i w Polsce.

Posted in Uncategorized on Listopad 15, 2009 by wieruszka

Pedagogika jest sztuką o wychowaniu,kształceniu i samokształceniu człowieka w ciągu całego życia.

Nauczanie występuje w postaci czynności okazjonalnych oraz w sytuacjach planowanych, kiedy jest to systematyczne, bezpośrednie kierowanie procesu uczenia się.

Jest nauką, której zarówno przedmiotem jak i podmiotem jest człowiek.

Sposoby nauczania w Polsce nieco się różnią od tych jakie są na Ukrainie.

Tutaj mogę opisać trochę na swoim przykładzie. Na Ukrainie nie są jeszcze rozpowszechnione przedszkola czy zerówki. Mając 6 lat nie miałam możliwości pójścia do przedszkola czy zerówki.

Takie placówki jakby nie patrzeć pomagają rozwijać się umysłowo i intelektualnie.

W miastach większych jest możliwość oddania dziecka do przedszkola czy zerówki. Dotyczy to w większości ludzi których stać na opłacenia tych placówek

Na wsiach z kolei ten problem jest bardzo zaniedbany i dzieci nie mogą korzystać z możliwości lepszego kształcenia się.

 

Posted in Uncategorized on Październik 11, 2009 by wieruszka

Dziś udało mi się zapisać do biblioteki.